ทุกคืนก่อนนอน ผมจะเล่านิทานให้ลูกชายฟัง ไม่ใช่นิทาน จากหนังสือ แต่เป็นเรื่องที่เราแต่งกันเอง มีตัวละครที่ เราตั้งชื่อให้ สถานที่ที่เราสร้างขึ้นมา และเนื้อเรื่อง ที่ค่อย ๆ แตกไปในทิศทางใหม่ทุกสองสามสัปดาห์ เพราะ เขาจะถามคำถามแบบ “แล้วถ้า…” ที่ผมคาดไม่ถึงอยู่เรื่อย ๆ
เย็นวันหนึ่ง ตอนที่ผมกำลังสร้างหน้าระบายสีให้เขา (ตามปกติ โต๊ะในครัว สีเทียนกระจายเต็มไปหมด) ผมก็ คิดขึ้นมาได้ว่า ถ้าผมอธิบายตัวละครจากนิทานก่อนนอน ของเราขึ้นมาล่ะ ถ้าผมให้ใบหน้าจริง ๆ กับพวกเขา และให้รูปร่างกับสถานที่ที่พวกเขาอยู่ได้ล่ะ
ให้ใบหน้ากับเรื่องราว
ผมลองดู ผมอธิบายตัวละครตัวหนึ่งแล้วสร้างภาพออกมา พอเอาไปให้ลูกดูในเช้าวันถัดมา สิ่งที่น่ารักมากก็ เกิดขึ้น เขามองภาพ แล้วยิ้มแก้มปริ แล้วเรียกมันด้วย ชื่อที่เราตั้งให้ตัวละครตัวนั้น ไม่ลังเล ไม่ต้องอธิบาย อะไรเลย เขาแค่รู้ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของโลกของเขา
หลังจากนั้นผมก็หยุดไม่ได้ ป่าที่เหล่าตัวละครอาศัยอยู่ บ้านหลังเล็ก ๆ ริมแม่น้ำ ทุกภาพใหม่กลายเป็นชิ้นส่วน ของเรื่องที่เขาถือไว้ในมือได้ และระบายสีเติมลงไปได้ โลกที่เราสร้างขึ้นด้วยคำพูดก่อนนอน กลายมาเป็นสิ่งที่ เขาเห็นและสัมผัสได้ในตอนกลางวัน
ไกลกว่านิทานก่อนนอน
ไม่นานนัก ผมก็เริ่มทำแบบเดียวกันกับชีวิตจริง ทุกครั้ง ที่มีอะไรสำคัญเกิดขึ้น เซอร์ไพรส์ดี ๆ ช่วงเวลายาก ๆ บทเรียนเล็ก ๆ ผมจะอธิบายฉากนั้น สร้างภาพ พิมพ์ออก มา แล้วส่งให้เขา จากนั้นเขาจะระบายสีและเล่าเรื่อง ให้ผมฟังในจังหวะของเขา ในแบบของเขา
ตอนที่เขามีงานวันเกิด เราทำหน้าระบายสีของงานนั้น ตอนที่เขาตกจักรยานแล้วหัวเข่าถลอก เราก็วาดออกมา เด็กผู้ชายร้องไห้อยู่ข้างจักรยานที่ล้ม ขณะที่แม่ กำลังทำแผลให้ เขาระบายสีเสร็จแล้วเล่าเรื่องทั้งหมด ให้ผมฟังอีกครั้ง คราวนี้สงบขึ้นหน่อย กล้าหาญขึ้น อีกนิด
ไม่ซ้ำใคร
นั่นคือส่วนที่ผมคิดว่ามีค่าที่สุดจริง ๆ ภาพเหล่านี้ไม่ใช่ หน้าระบายสีทั่วไปที่ดึงมาจากเว็บไซต์ไหน ๆ มันเป็น ของเขา มันมาจากเรื่องของเขา ประสบการณ์ ของเขา วันของเขา ไม่มีเด็กคนอื่นในโลกที่มีชุดภาพ แบบเดียวกัน เพราะไม่มีเด็กคนอื่นใช้ชีวิตแบบเดียวกับเขา
หน้าระบายสีแบบเฉพาะบุคคลเปลี่ยนกิจกรรมในชีวิต ประจำวันให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นของลูกคุณเพียงคนเดียว และนั่นคือสิ่งที่ ColrPage ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อมันจริง ๆ ไม่ใช่คอนเทนต์ผลิตจำนวนมาก แต่เป็นภาพที่มีความ หมายจริง ๆ สำหรับเด็กที่ถือสีเทียนอยู่ในมือ
เรื่องก่อนหน้า
← ทำไมฉันถึงสร้าง ColrPageเรื่องถัดไป
สไตล์สำหรับทุกวัย→